Położone ok. 50 km od Brukseli La Louviere prosperowało od czasów rewolucji przemysłowej jako miasto węgla i stali, liczne były też huty szkła i zakłady ceramiczne. Jednak II. połowa XX wieku przyniosła stopniowy spadek znaczenia przemysłu wydobywczego i ciężkiego. Dokonana restrukturyzacja objęła praktycznie całą gospodarkę; tereny dawnych kopalń i hut uległy rekultywacji, zupełnie zmieniły swoje przeznaczenie lub też zostały przywrócone przyrodzie (rewitalizacja ekologiczna). La Louviere jest jednak ważnym ośrodkiem regionu Walonii, szczególnie usługowym i handlowym. Turystów przyciągają ciekawe, w naszym kraju nieznane zabytki dawnej techniki. I tak na kanale Centralnym zobaczyć można 4 windy służące do podnoszenia statków towarowych i wycieczkowych. Było to konieczne wskutek różnicy wysokości na odcinku pomiędzy Charleroi a Brukselą, która wynosiła aż 68 m. Najstarsza z nich, największa w Europie winda hydrauliczna zbudowana w latach 1882-1917 wyrównuje różnice poziomów 17 m, druga z nich, największa na świecie winda elektryczna przeznaczona jest do szybkiego podnoszenia barek i statków, wyrównując różnicę poziomów w kanale z 73 m do 15 m. npm. Powierzchnia windy ma wymiary boiska piłkarskiego (110 x 55 m). Mimo widocznego do dziś charakteru przemysłowego La Louviere ma przejrzystą strukturę zabudowy i wiele malowniczych ulic i placów. Wśród mieszkańców niemałą część stanowi Polonia, w tym także potomkowie emigrantów sprzed I i II wojny światowej.

Wspólne przedsięwzięcia dotyczyły jak dotąd wymiany młodzieży, sportowców –biegaczy i udziału w imprezach organizowanych przez oba miasta (Salon Turystyczny w La Louviere, Święto Miasta w Kaliszu).
Sporadycznie organizowana jest też wymiana wystaw twórców – plastyków z La Louviere i Kalisza.
W latach 90 i na początku nowego wieku belgijscy partnerzy przekazywali kaliskim specjalistom swoje doświadczenia w zakresie projektów europejskich.